از چه زمانی در عکس‌ها لبخند می‌زنیم؟

یکی از موضوعات که در حوزه عکاسی میتونه جالب باشه حالت های رفتاری آدم ها مانند لبخند زدن جلوی دوربین هست!
احتمالاً شما به طور خودکار به دوربین لبخند می زنید. اما در گذشته لبخند زدن در عکس اصلاً عادی نبود.
جلوی دوربین قرار گرفتن برای مردم کار جدی بود و بعد از گسترش و پیشرفت دوربین عکاسی این مدل رفتاری عوض شد.
عکاسی در قرن نوزدهم اختراع شد. اولین عکس های پرتره در سال 1839 گرفته شد. اما عکاسی هنوز کمیاب و پرهزینه بود.
گرفتن عکس شما یک لحظه خاص و مهم است. بنابراین شما زیباترین لباس های خودتون رو می پوشید و جدی به نظر می رسید.
نبود افراد خندان در عکس های تاریخی متاثر از نقاشی هست. این تفکر در گذشته وجود داشت که مردمی که در نقاشی ها با دهان باز می خندند اغلب به فقر یا ناشایستگی مرتبط هستند مثل جنون یا مستی و این یکی از دلایل نخندیدن در عکس ها بود.
دلایل فنی هم وجود داشت، مثل زمان نوردهی طولانی یک عکس و به همین دلیل افراد باید برای مدت طولانی بی حرکت مینشستند. یک حرکت کوچک میتونست یک عکس رو خراب کنه و بسته نگه داشتن دهان خیلی ساده تر از خندیدن برای مدت طولانی بود.
یکی از دلایلی که خیلی مستند نیست وجود دندان های نامرتب و پوسیده ی بعضی افراد بود که نمی خواستند نشونش بدند چون بیشتر عکس ها در اون زمان عکس های پُرتره بود.
در پایان قرن نوزدهم، عکاسان بیشتر برای ثبت زندگی روزمره به خیابان ها می آمدند  و به دلیل این روش خودجوش عکاسی، اغلب افراد رو در حال لبخند زدن در عکس ها می بینیم.
دهه 1920 شرکت ها از عکس های مدل های خندان برای فروش محصولات خود استفاده می کنند و از اون زمان شما بیشتر مردم را در حال لبخند زدن در عکس ها می بینید.
و تا به امروز شما در عکس ها با موقعیت های مختلف مثل زمان تولد یا ازدواج یا یک موفقیت بزرگ لبخند به لب دارید و این نشون میده شما خوشحال و شاد هستید و احساس خودتون رو به اشتراک میگذارید.
منبع:
historydefined
Britt van Sloun